عقل و زندگی

دیار نخبگان با رهبری را که دیدم فکر کردم اگر من چنین فرصتی داشتم چه پیشنهادی می دادم؟

فکر کردم سلام می دادم و زود می رفتم سر اصل مطلب:

یکی از مشکلات ما "دل نکندن " هاست

1-      کلی سال است که درباره تغییر سیستم آموزش و پرورش مان حرف می زنیم. نمی گم کار یک شبه. اما باز از این همه حجم درس ها، از اطلاعات به درد نخور، از کمیت محوری دل نمی کنیم.

2-      می دانیم باید محقق را تشویق کنیم در جهت مسایل وطن، باز به  ISI امتیاز می دیم و از این خارجی بازی دل نمی کنیم.

3-      می دانیم سربازی باعث چه مسائلی می شه، چقدر کم فایده است، چه خلق عظیمی را از ترس سربازی به دانشگاه می فرستد تا کلی سال عمر خودشان و هزینه ملت را هدر بدهند، اما دل نمی کنیم.

4-      می دانیم اگر این قدر دست و پای دولت در هر چیزی وول نخورد، کارها راه می افتد، از نظارت های الکی دل نمی کنیم.

5-      می دانیم این اطلاعات دو ریال نمی ارزد، هیچ چی را هم نمی شه قایم کرد، امنیتی بازی در میاریم ، بعد که کلی راست و دروغ همه جا پخش شد،  ناراحت می شیم چرا مردم BBCمی بینند و ناچار دل می کنیم از راز بر ملا شده مان.

6-      می دانیم کنکور و بعدش 134 واحد درس مزخرف –یا گیرم عالی- دانشگاه هیچ فراغتی برای بچه ما نمی گذارد که کمی فکر کند، کتاب بخواند، برود ایران گردی، بزرگ شود، آدم شود، از این جریان بی فایده دل نمی کنیم، وقت بچه ها را آزاد نمی کنیم.

فعلا این ها را سینه به سینه نقل کنید برسانید تا باز اگر مطلبی خاطرم آمد ، عرض کنم.