نه که من طرفدار مهران مدیری باشم یا این مجموعه طنزش.

ولی این اتفاقات اخیر سبب شده شیطانی در وجودم به این صرافت افتد که دعوت کنیم از همه تا خاطرات بیمارستانی و پزشکی شان را بنویسند که یکی داستان است پر آب چشم.

این ماجرا بسیاری چیزها را روشن می کند از جمله این که کسی هرگز نگران توهین به دهاتی ها در هیچ مجموعه _و نیز این مجموعه_نبوده و نیست و مگر کسی که تریبون یا پول یا قدرت ندارد،اساسا داخل آدم است که ما نگران شخصیت و عزتش باشیم؟

فاعتبروا ای آنان که هی در مدح تحصیل و علم گفته اید و گفته ایم.

دانشگاه به ما چه داده است؟