هیدگر یکی از عوارض مدرنیته را تاکید بر دیدن و تصویر و غفلت از شنیدن و سخن می دانست .

برخي معتقدند علت عقب ماندگي سينما و رمان دینی ما اينست كه مباني ديني اسلام انتزاعي و معقول اند اما مسيحيت كه مبنايش تجسد و تجسم است (بحث تجسد خدا در مسيح) به دليل ذات تمثلي اش در اين زمينه پيشرفته تر است. مثلا ر.ج دكتر بلخاري.

 فيلم دموكراسي تو روز روشن تجربه اي بي پرواتر از گذشته در اين جهت است. در هرحال اغلب تضادي ميان حفظ تعالي با عمومي ساختن امور وجود دارد. عصر حاضر  عصر عمومي كردن همه چيز است كه آفتش ابتذال به معنای دقیق کلمه و فايده اش گسترش امكان هاست . براي بحث بيشتر درباره عمومی و دموکرات کردن همه چیز ر.ج کتاب بسیار مفید، خوش خوان و روشن گر آینده آزادی از فرید ذکریا ترجمه آقای دیهیمی که در فصول آخر به پدیده دموکرات کردن دین نیز پرداخته است.

در نهایت فیلم مذکور را می توان صرف نظر از دغدغه های سیاسی با این دیدگاه نگریست و با ارزیابی تاثیرش بر مخاطبین ، جوانب این قسم ملموس کردن دین در سینما را بررسی کرد.

تذکر: ایرادهای مذهبی فیلم گاهی خیلی تو چشم می زند مثلا ایرادگرفتن ستوده به موهای پسرش و بی اعتنایی به حجاب دخترش یا گناه دانستن استفاده از سهمیه!!!! که اصلا علت فتوای مذکور روشن نیست ...و یه نکته خیلی مبهم فیلم که معلوم نشد نیکی کریمی دقیقا به چه درد داستان می خورد؟