عقل و زندگی

اهمیتی ندارد؛

نه کسی را تحت تاثیر قرار می دهد و نه اتفاقی یا واقعیتی را؛

با این حال غمگینم؛

و دلم می خواهد به گرانی فکر نکنم و اخبار نبینم و رئیس ها را ندیده بگیرم و اوباما را هم و بشار اسد را هم و سازمان ملل را هم

و دلم می خواهد کسی از کنکور نترسد و از سربازی و و از بی کاری

و دلم می خواهد آدمها در صف نان حرف نزنند و دم سوپری حرف نزنند و در تاکسی هم

و دلم میخواهد کسی به شوخی نگوید :وبلاگ نویسی تفریح خطرناکی است

و هیچ کس ازدواج نکند و طلا نخرد و جهیزیه نخرد و باردار نباشد و  دلش ماشین نخواهد و حتّی دانشگاه آزاد جدید نرود و ....

 اصلا  دلم می خواهد به این چیزها فکر نکنم و از جمهوری اسلامی دفاع کنم

که امام دارد

آزادی دارد

شجاع است

عذرخواهی بلد است

مراقب مردم است

پاک است

عقل دارد و مهربانی و عدالت و...

من هنوز دلم می خواهد از جمهوری اسلامی دفاع کنم و اگر کسی بپرسد تاکی؟ تا کجا؟ بگویم : تا انقلاب مهدی.