مواجهه با امر دشوار2.
متشکر از نظراتتان تا حالا.
در بررسی این قضیه باید به چند مسئله فکر کرد و به خصوص مخالفین باید جواب براش داشته باشند.من با چنین مرکزی مخالف نیستم چون راه حل بدیلی ندارم. قبل از ادامه ی بحث خواهش می کنم بحث را در سطح اجتماعی ادامه بدهید چون در سطوح دیگر من نه تخصصش دارم و نه روش را:
۱- انسان ها نیاز جنسی دارند.
۲- متاسفانه نیاز جنسی همه در خانواده، تامین نمی شود.
۲-لذا در همه جا و همه ی زمانها، علاوه بر نهاد خانواده، فضاهایی برای تامین نیاز جنسی بوده و هست.
۳- ممکن است به نظر نرسد. اما در جامعه ی ما هم این فضاها به شکل غیررسمی وغیر شرعی-و گاهی شرعی- هست.
۴- ما می خواهیم با این آدمها چی کار کنیم؟ بکشیم شان؟ رهایشان کنیم تا خودشان راه هایی پیدا کنند و بعد با هزار مشکل دیگر مواجه شوند؟
۵- برخی از ما درک تلویزیونی و گل و بلبلی از جامعه مان داریم.من هم داشتم. اما به لطف قدری مطالعه و دوستی با مددکاران اجتماعی که در حوزه ی زنان آسیب دیده کار می کنند ، بعد از کلی مقاومت به این نتیجه رسیده ام که فقط داریم اوضاع را بدتر می کنیم.
ما با کلی انسان طرفیم که مریض می شند، آسیب می بینند، کشته می شند، معتاد می شند،بچه سقط می کنند،دزدیده می شند، ازدواجهای شتاب زده می کنند و ...و نه تنها دنیا، بلکه ابدیتشان را می بازند برای این که ما حاضر نیستیم راه حلی پیش پایشان بذاریم.
۶- پس زنها چی؟ فرض ما اینه که تنها طرف منتفع از این کار، مردها هستند و زنها تحقیر و ابزار شده اند. این فرض خیلی اوقات درسته. اما حالت ایده آلی را لحاظ کنید که ما به این مراکز همان قدر عادی نگاه کنیم که به یک رستوران. آن وقت خیلی قضاوتها فرق می کند و زنهای بی خانواده هم می توانند منتفع شوند.
به علاوه واقعیت اینه که بسیاری زنها مجبورند برای کسب درآمد، هر کاری بکنند. فیلم ده نمکی که یادمان هست؟در این سیستم گناه نکرده اند، سلامتشان به خطر نمی افتد، کتک نمی خورند، کشته نمی شوند.
۷-آیا ما به فرق دزدی با خرید اعتقاد داریم؟ چرا به فرق رابطه ی نامشروع با عقد حلال اعتقاد نداریم؟ یا فرق دزدیده شدن و آسیب دیدن دخترها و پسرهای بی نوا با توافقی معقول و امن؟
چرا از این مرکز حالمان به هم می خورد اما از آنها که آنتالیا و دبی می روند، پارتی می گیرند، در خیابان مثل پارتی می گردند، عکس های ناجور توی گوشی شان نگه می دارند، با عطش ماهواره می بینند و ...حالمان به هم نمی خورد؟
۸-آیا این یکی از تکلف های بی شماری نیست که نه فایده دارد، نه زیباست، نه ارزشمند است و... و ما باز هم به آن چسبیده ایم؟
هایبل خدا بیامرز علیه آلاف التحیه و السلام، پرونده ای در این باره داشت که توصیه می کنمش.
عقل در فعلیت خود زندگی است. ارسطو